επιστροφή στην αρχική

Anne Sexton – Ποιήματα (μτφ. Δήμητρα Σταυρίδου)

PRiNTA
Στις πηγές της Γνώσης
Οι κλασικοί
Εκ Βαθέων
Ποίηση για Πάντα
Έρωτες και Πεπρωμένο
Πρόσωπα Της Ανατολής
Σύγχρονη Πεζογραφία
ΡΟΕΣ
Ξένη Λογοτεχνία
Ρώσοι συγγραφείς
Ισπανόφωνοι συγγραφείς
Γερμανόφωνοι συγγραφείς
Αστυνομικό Μυθιστόρημα
Ποιητές του Κόσμου
Οι Αυριανοί
Έλληνες Συγγραφείς
Οι Ηπειρώτες
Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη
Ψυχολογία-Ψυχανάλυση
Ο κόσμος χωρίς σύνορα
 Δοκίμια
Ειδικές Εκδόσεις
Παραμυθολογοτεχνία
MicroMEGA

ISBN: 978-960-6624-33-9

Σελίδες: 384

Τιμή: 20,05 € (19 € χωρίς ΦΠΑ)

Θα ξεκινήσω με ένα ποίημα που περιγράφει τι είδους ποιήτρια είμαι, τι είδους γυναίκα είμαι, οπότε, εάν δεν σας αρέσει, μπορείτε να φύγετε πριν συνεχίσω.

Μ’ αυτήν τη φράση ξεκινούσε πάντα τις δημόσιες αναγνώσεις της η Αν Σέξτον. Καθόταν στο κέντρο του αμφιθεάτρου, έβγαζε τα παπούτσια της, άναβε ένα τσιγάρο και άρχιζε:

Βγήκα, δαιμονισμένη μάγισσα / στοιχειώνοντας τον μαύρο αέρα, πιο τολμηρή τη νύχτα [...] / Μια τέτοια γυναίκα δεν είναι ακριβώς γυναίκα.  / Έχω υπάρξει ον του είδους της.

Πράγματι, η Αν Σέξτον, μια από τις σπουδαιότερες διεθνώς ποιητικές φωνές της εποχής μας, έγραφε ως χθόνιο και ουράνιο ον – δηλαδή ακριβώς ως κάποιου αρχετυπικού είδους άνθρωπος-γυναίκα.

Ένα ποίημα πρέπει να λειτουργεί σαν τσεκούρι για την παγωμένη θάλασσα μέσα μας, πίστευε.

Κι αυτό ακριβώς καταφέρνουν να κάνουν τα ποιήματά της: αντλούν από τα σκοτεινά άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, από τον τρόμο των ενοχών της παιδικής ηλικίας, από τα πάθη του κορμιού, είναι πολύ προσωπικά, πολύ «σωματικά», αλλά –πράγμα σπάνιο και σπουδαίο– καταφέρνουν να απευθύνονται άμεσα στο σπλαγχνικό υποσυνείδητο του αναγνώστη και να τον συγκλονίζουν.

 

Παρουσίαση από το Pandoxeio.com